دانشگاه آمریکایی دوبی از سپتامبر 2008 پذیرش دانشجو در دانشکده رسانه های نوین محمد بن رشید را شروع می کند. این دانشجویان در مقطع کارشناسی پذیرفته خواهند شد.هدف از تاسیس این دانشکده در دوبی، تربیت نسل جدیدی از مدیران ارتباطات جمعی عنوان شده است. موسسان این دانشکده سعی دارند آن را به مهم ترین مرکز آموزش رسانه ای در خاورمیانه تبدیل کنند.برای اطلاعات بیشتر به این پیوند مراجعه کنید.
مردم کانادا اغلب برای تماشای برنامههای تلویزیونی آمریکایی، از طریق اینترنت و روشهای غیرمجاز و زیرزمینی استفاده میکنند. تعداد برنامههای تولیدکنندگان آمریکایی که از طریق اینترنت قابل دسترسی است بیشتر از برنامههای تولیدکنندگان کانادایی است، بههمین علت مردم کانادا برای تماشای برنامههای دلخواهشان از طریق اینترنت، از راههای زیرزمینی استفاده میکنند. یکی از دلایلی که مردم کانادا بیشتر از طریق غیرمجاز به این برنامهها دست پیدا میکنند این است که گزینههای متعددی برای انتخاب و تماشاکردن ندارند. در گزارش این سایت آمده جوانها اکثرا از تلویزیون روی گردانده و برای تماشای برنامهها به موبایل و اینترنت روی میآورند.
اکثر مدیران و کارکنان سازمانها از کمبود وقت، گله و شکایت دارند ومرتباً تداخل کارهایشان باعث میشود به شدت کارآیی آنان کاهش یابد. در وبلاگ«به اندیش» آمده است: صدها هزار نفر، وقت آن را ندارند که حتی به تنظیم وقت خود بپردازند و همچنان در کلاف به هم تنیده شده کارهای پی در پی و بی نظم، مشغول چرخیدن هستند و فرصت سرخاراندن هم ندارند! افسانه تنگی وقت مدیران و کارکنان جامعه یک پندار باطل است. زیرا انسانها ازآن رو اکثراً در تنگنای وقت هستند که خودشان چنین میخواهند. مهمترین عوامل اتلاف وقت برای مدیران عبارتند از: سلام و احوالپرسی بیش از حد. وقفه در کار، به علت تلفنهای کنترل نشده. ملاقاتهای متعدد بدون وقت قبلی. موقعیتهای بحرانی و غیر قابل پیش بینی. تعیین نکردن اهداف و اولویتهای کاری.میز کار شلوغ و عدم ساماندهی شخصی کار. گرفتار شدن در کارهای جزئی. عدم تفویض اختیار به دیگران. وسوسه انجام کارهای متعدد. عدم دسترسی به اطلاعات یا دریافت گزارشهای ناقص. ناتوانی در تعیین صلاحیتها و مسوولیتها.
نقش NGOها در حوزه روابط عمومی موثر بوه و در صورتی که آنها در نقش اصلی ظاهر شوند، این تاثیر بیشتر خواهد شد. هوشمند سفیدی این مطلب را در برنامه رادیویی «هنر هشتم» عنوان کرد. وی افزود: از ضعفهای عمده انجمنهای روابط عمومی در کشور، ضعف در عضوگیری و تداوم عضویت اعضاء، کارکرد موسسه، عدم حضور ملموس در فضای عمومی این حرفه، انجام فعالیتهای موثر حرفهای و دشواری ورود نیروهای توانمند جدید در بدنه مدیریتی آنها هستند.